Генадзь Бураўкін - Адышлі ў нябыт панегірыкі...

Адышлі ў нябыт панегірыкі
Ціхім вінцікам, ранняй сяўбе.
Людзям хочацца шчырай лірыкі
Не пра вінцікаў,

   пра сябе.


Людзям хочацца песні звонкай
Не пра мудрасць высокіх пасад,
А пра сінія матчыны вокны,
I пра раніцу, і пра сад.

Людзі хочуць, каб гімны зайгралі,
Калі плошчы запоўніць парад,
I пра іхнія рукі, і раны,
I пра будні (іх болей, чым свят).

Людзі хочуць, каб званні і славу
Не давалі нікому дарма…
Людзі маюць на гэта права.
Ім дала яго праўда сама.

1962


Похожие статьи:

Генадзь БураўкінГенадзь Бураўкін - Я хачу прайсці па зямлі...

Генадзь БураўкінГенадзь Бураўкін - Як хочацца вярнуць усё назад...

Генадзь БураўкінГенадзь Бураўкін - Я горка вінаваты...

Генадзь БураўкінГенадзь Бураўкін - Я веру...

Генадзь БураўкінГенадзь Бураўкін - Эцюд рэўнасці

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі