Максім Багдановіч - Змяіны цар

У цёмным небе – хараводы
Сіняватых зорак,
Ў цёмным небе свеціць месяц
Залатым сярпом...
Мы выходзім з цесных, душных
Падзямельных норак,
На зімовы цёплы вырай
Цягнемся-паўзём.

Ў полі, ў лесе нам усюды
Праляглі дарожкі!
Й стужкай рушымся між пушчы,
На сам перад – я.
Зіхацяць маёй кароны
Залатыя рожкі,
Цёмным блескам адлівае
Ўся луска мая.

Нам не трэба ні ад чога
Ноччу абароны:
Ўбачыць знахар – пуць усцеле
Белым палатном;
Залаты ражок яму
Я ўраню з кароны,
I па белай палатніне
Далыш мы папаўзём.


Похожие статьи:

Максім БагдановічПатрыятычная лірыка Максіма Багдановіча

Максім БагдановічМаксім Багдановіч - Я хацеў бы спаткацца з Вамі на вуліцы...

Максім БагдановічЭкзістэнцыяльныя матывы ў творчасці Максіма Багдановіча

Максім БагдановічМаксім Багдановіч - Цёплы вечар, ціхі вецер, свежы стог...

Максім БагдановічТворчасць Максіма Багдановіча

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі