Максім Танк - Санет (Заснула казка на акне маім астрожным...)

Заснула казка на акне маім астрожным.
Бялеюць грэбні неабсяжных гор,
Над імі – лесу цёмнага узор
На небасхіле змрочным і трывожным.
 
Звяры там з лесуном пужаюць падарожных,
Там вадзянік жыве ў глыбі азёр,
Чараўніком прыкуты да скалы арол,
Галосіць вецер там між пуцявін дарожных...
 
Астрог спіць глуха. Быццам у паўсне
Агні прадмесця дальняга датлелі,
А казка серабрыцца на акне
 
Маёй сцюдзёнай, адзінокай цэлі,
I голас снежнае мяцелі
Мінулае прыпамінае мне.
 
1933


Похожие статьи:

Максім ТанкМаксім Танк – Люцыян Таполя

Максім ТанкМатывы і вобразы паэзіі Максіма Танка

Максім ТанкПейзажная лірыка Максіма Танка

Максім ТанкТворы Максіма Танка для дзяцей

Максім ТанкПасляваенная лірыка Максіма Танка

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі