Максім Танк - Санет (Заснула казка на акне маім астрожным...)

Заснула казка на акне маім астрожным.
Бялеюць грэбні неабсяжных гор,
Над імі – лесу цёмнага узор
На небасхіле змрочным і трывожным.
 
Звяры там з лесуном пужаюць падарожных,
Там вадзянік жыве ў глыбі азёр,
Чараўніком прыкуты да скалы арол,
Галосіць вецер там між пуцявін дарожных...
 
Астрог спіць глуха. Быццам у паўсне
Агні прадмесця дальняга датлелі,
А казка серабрыцца на акне
 
Маёй сцюдзёнай, адзінокай цэлі,
I голас снежнае мяцелі
Мінулае прыпамінае мне.
 
1933


Похожие статьи:

Максім ТанкПасляваенная лірыка Максіма Танка

Максім ТанкМаксім Танк – Люцыян Таполя

Максім ТанкПейзажная лірыка Максіма Танка

Максім ТанкМатывы і вобразы паэзіі Максіма Танка

Максім ТанкТворы Максіма Танка для дзяцей

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі