Адам Гурыновіч - Рыбак

Стаіць рыбак над вадою
Ловіць рыбіну вудою:
Стаяў, стаяў ён дзень цэлы —
Ані рыбкі не прыспела.
Скора сонца за лес сядзіць,
Аж за вудку нехта цягніць.
Учапіўся карась нейкі,
Такі дрэнненькі, маленькі.
Рыбаку ён стаў казаці:
«Мяне варта адвязаці
I выпусціць, зняўшы з вуды,
Бо ці ж варта вастрыць зубы
На маленькую такую,
Як я, рыбіну худую?
Пусці ў раку — раздабрэю,
Год ці два — якраз прыспею;
Як вырасту — смачны буду,
Учаплюся сам на вуду».
«Добра, добра», — рыбак скажа.
Ды той дурны, хто так кажа
I на заўтра адкладае,
I што мае, то кідае.
Па мне, розуму не мае,
Хто, злавіўшы, з рук пускае.

 

Похожие статьи:

Адам ГурыновічАдам Гурыновіч - Сцямнела на дворы і ціха кругом...

Адам ГурыновічАдам Гурыновіч - Месца нячыстае

Адам ГурыновічАдам Гурыновіч - Перш душылі паны...

Адам ГурыновічАдам Гурыновіч - Што за звук ды так громка раздаўся...

Адам ГурыновічАдам Гурыновіч - Што ты спіш, мужычок...

Рейтинг: 0 Голосов: 0 152 просмотра
БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі