Анатоль Вялюгін - Спелы бор

З усіх сабораў ёсць сабор,
дзе згодзен я маліцца:
у спелым леце,

спелы бор,

звіняць твае званіцы.

У душным водары палян,
дзе маладосць хадзіла,
багун,

         дурнічнік,

дурнап’ян –

раздзьмулі ўсе кадзіла.

Стаяць палкі баравікоў;
дрыжыць басок чмяліны.
Глыбокі мох,

на лісцях кроў

мядзведжае маліны.

Падсочак стрэлы на ствалах,
нібы крыжы пакуты.
Спяшаецца барсук-манах
у цёмны свой закутак.

Бурштынных смол здаровы дух.
На кроне ў высі яснай
не аблачынак белы пух –
дзярэ анёла ястраб.

На кожным кроку навіна,
і душна ад чабору,
а песню кожная сасна
свайму спявае

бору.


1959
 

 

Похожие статьи:

Анатоль ВялюгінАнатоль Вялюгін - Сланечнік з прабітай галавой

Анатоль ВялюгінАнатоль Вялюгін - Сады зацвілі...

Анатоль ВялюгінТворчасць Анатоля Вялюгіна

Анатоль ВялюгінАнатоль Вялюгін - Чаромхавыя халады

Анатоль ВялюгінАнатоль Вялюгін - Рыбацкі могільнік

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі