Анатоль Вярцінскі - Дурман


Яго не можаш не заўважыць ты —
разросся пышна ён на ўскрайку вёскі:
шырокія зялёныя лісты
і белыя духмяныя пялёсткі.

Але ніхто яго і не кране.
Не ляжа ў стозе з сенам ён мурожным,
не стане ён букетам на акне —
пад восень звяне ў пыле прыдарожным.

Не сок жывы ў яго, а горкі яд.
I гэта не схаваць нічым дурману,
ні лісцем, што прывабіць і пагляд,
ні кветкаю, вялікай і духмянай.

 

Похожие статьи:

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Шкада мне вас

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Хлопчык глядзіць...

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Цётка плакала па ўсім свеце...

Анатоль ВярцінскіАнатоль Вярцінскі - Яблыня ў горадзе

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі