Уладзімір Жылка

Уладзімір Адамовіч Жылка - беларускі паэт. Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў школу ў мястэчку Гарадзея, затым у Міры гарадское вучылішча. У 1914 годзе жыў з бацькамі ў Мінску. З пачаткам Першай сусветнай вайны сям'я з'ехала ў Тульскую губерню, дзе В. Жылка ў 1915-1917 гг. вучыўся ў Багародзіцкага сельскагаспадарчым вучылішчы. У 1916 годзе скончыў Слонімскую вышэйшую адукацыйную школу і паступіў у Ковенскай сельскагаспадарчае вучылішча. У 1919 годзе пачынае працаваць аграномам у Мінску, але захворвае на сухоты і з'язджае да дзеда ў вёску Падлесьсе Навагрудскага павета. У 1921 году заходняя частка Беларусі апынулася пад Польшчай. Жылка з'язджае ў Вільні, затым у Коўна, Дзвінск. З пачаткам пераследаў польскімі ўладамі беларускіх арганізацый, з'ехаў у Прагу, дзе ў 1923 годзе паступае ў Пражскі універсітэт, вучыцца на гісторыка-філалагічным факультэце (1923-1926), атрымлівае стыпендыю чэшскага ўрада. У якасці рэдактара праскага студэнцкага часопіса «Новы прамень» запрошаны ў 1926 годзе ў Мінск для ўдзелу ў навуковай канферэнцыі па рэформе правапісу. Застаўся ў СССР. Працаваў літаратурным супрацоўнікам у рэспубліканскай газеце "Звязда" і музычным тэхнікуме. Складаўся ў творчых аб'яднаннях «Маладняк» і «Узвышша». Перакладаў для Белдзяржкіно. У 1931 годзе арыштаваны і асуджаны па справе "Саюза вызвалення Беларусі" накіраваны ў ссылку на 5 гадоў, якую адбываў у Уржуме Вяцскай вобласці, дзе працаваў заўхозам і выкладчыкам літаратуры ў медыцынскім тэхнікуме. У гэты час абвастрылася яго даўняя хвароба - сухоты, ад якога ён і памёр. Рэабілітаваны ў 1960 годзе Судовай калегіяй Вярхоўнага суда. Пахаваны ў Уржуме.

БИОГРАФИИ
Паэт Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі
Пісьменнік Беларусі